Komt dat zien: 360-graden penthouse in de kraan

In het Rotterdam Central District moet aan het Weena, tegenover Rotterdam Centraal, eind 2028 The Modernist verrijzen. De bouwwerkzaamheden voor dit nieuwbouwcomplex zijn in volle gang. Kraanmachinist Serge neemt elke dag vanuit de bouwplaats een paar ladders en een lift naar grote hoogte, waar zijn werkdag om 07.00 uur begint. “Momenteel zit ik op 65 meter hoogte”, vertelt hij vanuit zijn cabine. “Maar de kraan gaat mee met de hoogte van het gebouw, uiteindelijk zit ik op 76 meter. En die andere kraan wordt zelfs 132 meter hoog”, wijst hij naar de kraan die wordt gebruikt voor de bouw van de 125 meter hoge zuidelijke woontoren.

Een uniek uitzicht over Rotterdam

Elke dag is het uitzicht vanuit de kraan uniek. “Zeker de zonsopgang, dat blijft wel bijzonder: een keer per week maak ik er wel een fotootje van. Rotterdam is mijn stad, ik ben hier geboren in het Havenziekenhuis. Ik vind het gaaf om aan dit Rotterdamse project te werken en het is prachtig om zo over de stad uit te kijken. Je herkent alles. Ik zie de projecten waar ik eerder aan heb gewerkt, zoals het Erasmus MC. Net zoals dit ook een mooi prestigeproject. Ook heb ik overal herinneringen aan. Zoals daar”, wijzend naar het Groot Handelsgebouw, “daar had ik vroeger feestjes op het dak.” Als er ergens brand is in de stad, ziet hij als eerste een rookpluimpje. “Ook kan een carrière als weerman nog want je ziet vanuit hier de buien mooi aankomen. Dan zeg ik op een zonnige dag tegen de jongens beneden: ‘trek je regenpak maar aan’. Dan moeten ze lachen, waar heeft hij het over? Maar een kwartier later staan ze wel in de regen.”

Een werkplek met uitzicht: het ‘penthouse’ in de kraan

Regen maakt voor hem niet uit. Waait het heel hard of zit er vlak bij onweer in de lucht, dan moet hij zijn werkzaamheden even stoppen. Wel mag hij boven blijven zitten. “Ik heb hier alle luxe: airconditioning, mijn koelboxje en een boek. Een soort 360-graden penthouse is het eigenlijk”, lacht hij. In tegendeel tot wat veel mensen denken is kraanmachinist geen eenzaam beroep, vindt hij. “Ik heb een camera en via de porto communiceer ik de hele dag met de mensen beneden. Dus ook al kijken we elkaar niet in de ogen, ik krijg alles mee met wat er op de grond gebeurt. Echt, elke dag is anders en ga ik elke dag met een lach naar mijn werk. Ik zie de stad wakker worden, in de kantoren hier in het RCD gaan de lichtjes aan, het blijft prachtig.”